Stop met toeschouwer te zijn in Brussel … Wet

De Toeschouwer in Brussel

Wel nu … Jij bent een van de ontelbare Brusselaars die het voorrecht hebben om te genieten van het overvloedige aanbod aan entertainment dat zich over de hele stad uitstrekt, toch?

Laat me dan even op je schuldgevoel inspelen, oké? Vind je niet dat het eerlijk zou zijn om iets terug te geven? … een beetje? … of gewoon ergens bij te horen?

Luister, Brussel is een organisch en voortdurend borrelend sociaal mengsel. Is het je nog niet opgevallen? Wat als jij nu eens een nieuwe draad werd in het sociale weefsel van de stad?

En ik hoor je al denken: “… maar wat kan ik doen, wat kan ik doen …? Ik ben geen muzikant, ik kan nog geen toon houden, ik ken geen enkele goocheltruc … blabla …” Aha! Ik heb het antwoord op je twijfels!

Thespis is het antwoord

Ja, die grote oude Griekse dichter, je weet wel, Thespis, ook wel bekend als de vader van de tragedie … 534 of 535 v.Chr. … maar wie maalt daarom? Voor hem bestonden tragedies enkel uit grote zingende processies. Maar Thespis, die rondtrekkende bard, durfde het op een dag aan om uit de stoet te stappen en poëzie te reciteren terwijl hij de personages belichaamde. Hij was de eerste ‘acteur’. Zijn optreden had zo’n impact op de Griekse cultuur dat het sindsdien wordt gevierd in een soort rondreizend spektakel. Die show is wereldwijd populair geworden. De oorspronkelijke naam was “Η Ελλάδα έχει ταλέντο”. Voor wie geen Grieks spreekt: “Greece’s Got Talent”.

En hier in Brussel hebben de volgelingen van deze halfgod niet minder dan vijf theatergroepen opgericht. Elk met een eigen stijl.

Laat je meeslepen

Is het geen tijd om het podium op te springen, de innerlijke acteur in jezelf te bevrijden en eindelijk de echte jij te worden? Of nog beter: jezelf onder te dompelen in de kunst van de ‘suspension of disbelief’, de toestand waarin het publiek vrijwillig gelooft dat wat het ziet echt is. Pure zaligheid.

Ik weet het, je denkt: “… maar ik weet niets van theater, van acteren …” Maar dat is juist het punt. De leden van deze theatergroepen zijn vooral expats van over de hele wereld die besloten hebben om samen … te spelen. Oh ja, ik was het bijna vergeten … In het Engels! Je mag meedoen, of je nu een oud-leerling bent van de Royal Shakespeare Company of een trotse breiclublid. Geen verschil. Je leert het wel. En er is nog zoveel te doen achter de schermen … zelfs de bar bedienen na de show. Aha!

Kies je favoriet:

The American Theatre Company: al 50 jaar actief in Brussel. Van serieuze drama’s tot lichte komedies, van intieme producties tot grote klassiekers. Er zit zeker iets voor jou bij.
Brussels Light Opera Company: het grootste amateur musicalgezelschap in Brussel. 200 leden uit 22 landen. Ik weet het, je kan niet zingen … maar iemand moet het podium schoonmaken na de voorstelling.
Brussels Shakespeare Society: Aaaah, tijd om je speer te schudden en die Moor achterna te zitten … ja, Othello … je Julia het hof maken of versierd worden door je Romeo … wees een adder … De Bard is tolerant, dus doe gerust mee.
The English Comedy Club: theater met een uitgesproken Engelse sfeer. Maandelijkse toneellezingen. Enthousiasme is de enige vereiste.
The Irish Theatre Group: mis deze niet, al was het maar voor het plezier om je Iers accent te oefenen, dat trouwens is uitgeroepen tot het meest sexy accent ter wereld … Bedankt Colin … Farrell natuurlijk.

Ga internationaal

Voel je je wat beperkt in Brussel? Geen probleem, ik heb dé oplossing: FEATS, oftewel Festival of European Anglophone Theatre Societies. Sinds 1976 komen theatergroepen van over heel Europa samen voor een spannende competitie met prijzen voor beste productie, acteur, actrice, decor, regie, origineel script en de felbegeerde discretionaire prijs. Het vond al plaats in België, Nederland, Duitsland, Zwitserland, Zweden, Luxemburg … Zie je wel? Je kunt zo een ster worden … maar pas op, de concurrentie is hevig.

Judy\*, Peter\*\*, opgepast.

Sterrenstatus ligt binnen handbereik.

Micky

\*Dench, \*\*O’Toole